Big Bad Wolves (2013)

இப்படம் ஏற்கனவே உலகத்திரைப்பட விழாக்களில் விருதுகளை வாரிக் குவித்திருந்தாலும் ஹாலிவுட் திரைப்பட ரசிகர்களின் கவனத்தை கவர்ந்ததென்னவோ டாரண்டினோவின் பாராட்டைப் பெற்ற பிறகுதான். 2013 ஆம் ஆண்டின் சிறந்த படம் இதுதான் என்று குவிண்டின் டாரண்டினோ இந்த இஸ்ரேலியத் திரைப்படத்தைக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். பொதுவாக டாரண்டினோ படங்களில் காணக்கிடைக்கும் இருண்மை நகைச்சுவை, குரூரம், நெடிய காட்சிஅமைப்புகள், மெல்லிய அங்கதம் என எல்லா அம்சங்களும் இப்படத்திலும் உண்டு. 2010ல் வெளியாகி பரவலான பாராட்டைப் பெற்ற ’ரேபிஸ்’ என்ற திரைப்படத்தை இயக்கிய Aharon Keshales  மற்றும் Navot Papushado சகோதரர்கள் இந்தப்படத்தை இயக்கியிருக்கிறார்கள்.

பதின்ம வயது பிள்ளைகள் கண்ணாமூச்சி விளையாடும் காட்சி ஸ்லோமோஷனில் திரையில்  விரிய அருமையான பின்னணி இசையுடன் துவங்குகிறது படம். அவர்களில் ஒரு சிறுமி கடத்தப்பட்டு கொடூரமான முறையில் (தலை கொய்யப்பட்டு ) கொல்லப்படுகிறாள். இந்த தொடர்கொலைகளை விசாரிக்கும் மிக்கி (Miki) சட்டத்துக்கு அப்பாற்பட்ட வழிகளில் விசாரணை செய்யும் வழக்கத்தையுடையவன். எப்படிப்பட்ட நிரபராதியும் ஒரு கட்டதுக்குமேல் அடிதாங்கமல் குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்வான் என்னும் சித்தாந்தமுடையவன். இந்த வழக்கில் அவர்களுக்கு கிடைக்கும் ஒரே ஒரு சந்தேகத்திற்கிடமான ஆள் ஒரு பள்ளி ஆசிரியர்(Dror). அவனை மிக்கி தனது பாணியில் விசாரிக்கும்போது அதனை செல்போனில் படம்பிடித்து சிலர் இணையத்தில் பரப்பிவிடுகிறார்கள் . இதனால் மிக்கி சஸ்பெண்ட் செய்யப்படுகிறான். ஆசிரியர் விடுவிக்கப்படுகிறார் என்றாலும் வேலை போகிறது. மிக்கி ஆசிரியரைக் கடத்தமுயல்கிறான். இதற்கிடையில் கொல்லப்பட்ட சிறுமியின் தந்தை(Gidi)  இவர்கள் இருவரையும் கடத்துகிறார். இப்புள்ளியிலிருந்து கதை முழுவதுமாக கிடியின் ரகசிய வீட்டுக்கு இடம்பெயர்கிறது. அங்கு நடக்கும் துன்புறுத்தல்களும் கடைசி நேர திருப்பங்களும் தான் மீதிக்கதை. வழக்கமான  ஹாலிவுட் வகை த்ரில்லர் போல தோன்றினாலும் கதை சொல்லும் பாணியிலும் வசனங்களிலும் இசையிலும் பிரமாதப் படுத்தியிருக்கிறார்கள்.

ரத்தத்தைப் பார்த்தால் மயங்கிவிழும் ஆட்கள் இந்தப் படத்தை தவிர்த்துவிடுவது நலம். படத்தில் ஏகத்துக்கு வன்முறைக்காட்சிகள் உள்ளன. உதாரணத்திற்கு கிடியின் தந்தை ப்ளோ டார்ச் வைத்து எதிராளியின் மார்பில் அடித்து மயிர் பொசுக்கி சதையை துளையாக்குவது வரை காட்டுகிறார்கள் . இத்தோடு விடுவதில்லை கிடியின் தந்தை காற்றை முகர்ந்து என்ன வாசனை வருகிறது என்று கேட்கிறார், அதற்கு கிடி “பார்பேக்யூ”(Barbecue) என்கிறான். இதற்கா சிரித்தோம் என்று யோசிக்கவைக்கும் இதுபோன்ற குரூர நகைச்சுவை காட்சிகள் நிறைய இருக்கின்றன.

டாரண்டினோ பாணியைவிடவும் இந்தப்படம் கோயென் சகோதர்களின் படமாக்கும் பாணியை அதிகம் சார்ந்திருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. வெளியில் சாமானியர்கள் போல தோன்றுபவர்கள் எவ்வளவு கொடூர செயல் செய்துவிடுகிறார்கள் அல்லது கொடூரமான செயலைபுரிபவர்கள் எப்படி சாமானியர்களின் வாழ்க்கையை வாழ்கிறார்கள் என்பதற்கு கிடி தன் தாயிடம் திட்டு வாங்கும் காட்சி ஒரு உதாரணம். எதேச்சையாக கிடியின் தந்தை துன்புருத்தல் நடக்கும் இடத்துக்கு வந்து சேருகிறார். நடக்கும் அபத்தத்தை அவர் தடுத்து நிறுத்துவார் என பார்வையாளன் எதிர்பார்க்கும் போது அவரும் அந்த விளையாட்டில் இணைந்து கொள்வது சுவாரஸியம். படத்தின் கடைசி ஃப்ரேம் வரையிலும் சஸ்பென்ஸ் தக்க வைக்கப்பட்டிருப்பது அருமை.

கிட்டத்தட்ட இதே கதையமைப்பைக் கொண்ட ப்ரிசனர்(Prisoner) என்ற ஆங்கிலபடமும் சென்ற ஆண்டு வெளியானது. பெரும் எதிர்பார்ப்புடன் பார்த்த அப்படம் பெரும் ஏமாற்றத்தைத் தந்தது. இவ்வளவுக்கும் அப்படத்தில் போதுமான திருப்பங்களும் முடிச்சுகளும் நிறைந்திருந்தன. தொய்வான கதைசொல்லல் தான் அப்படத்தின் தோல்விக்குக் காரணம் என்று தோன்றுகிறது. அதே சமயம் வழக்கமான கதையமைப்பைக் கொண்டிருந்தும் தேர்ந்த திரைக்கதையாலும் மெல்லிய நகைச்சுவையாலும் வெற்றிபெறுகிறது "Big Bad Wolves".

உலகத் திரைப்படங்கள் - மீம்

சில மாமாங்களுக்கு முன் சந்தோஷ் குரு என்னை உலகத் திரைப்படங்கள் குறித்த மீம் ஒன்றினைத் தொடர அழைத்திருந்தார். வேலைபளு, இந்திய பயணம்,சோம்பல் என பல காரணங்களால் கொஞ்சகாலம் பதிவுலகம் பக்கம் வரமுடியவில்லை. பதிவு எதுவும் எழுதாத இந்த இரண்டு மாதங்களில் ,கூகிள் ரீடரில் பின் தொடர்பவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்திருப்பது சிந்திக்க வைக்கிறது ;) .தற்போது அடுத்த மீமிற்கு அழைப்பு வந்துவிட்ட நிலையில், பாக்கியை முதலில் தீர்த்துவிடலாம் என்றிருக்கிறேன்.

உலகத் திரைப்படங்கள் பற்றிப் பேசுவது எனக்கு மிக விருப்பமானது தான். ஆனால் மிக சொற்ப எண்ணிக்கையிலேயே வெளிநாட்டுப்படங்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். மேலும் ஒரு உலகத் திரைப்படத்தைப் பார்ப்பதற்கு முன்னரே அது குறித்த விமர்சனக்கள், செய்திகளைப் படித்து , அது ஒரு மிகச் சிறப்பான படம் என்று நம்பத் துவங்கிவிடுவேன். அதனால் பெரும்பாலும் அவை ஏமாற்றம் அளிப்பதிலை. இவை தாண்டி என்னை மீண்டும் மீண்டும் பார்க்கத்தூண்டிய பத்து படங்களைப் பற்றி இங்கு குறிப்பிடுகிறேன். வரும் ஆண்டுகளில் இந்தப் பட்டியல் மாறலாம், மாற வேண்டும்.

1.Amelie


















அமேலியின் உலகம் சின்னச் சின்ன சந்தோஷங்களால் ஆனது. வாழ்க்கை நிகழ்வுகளை வித்தியாசமான கோணத்தில் பார்க்கும் இவள், நுட்பமான உதவிகள் செய்து அடுத்தவர்களின் வாழ்க்கையில் பெரிய மாற்றங்களை நிகழ்த்துகிறாள்." Life is Beautiful" படத்தைத் தொடர்ந்து, அமேலியும் நம் ஊர் இயக்குனர்களுக்கு அவ்வப்போது ஐடியாக்களை வாரி வழங்கும் அமுதசுரபியாகவே இருக்கிறாள்.

2.12 Angry Men

ஒரு பாடல் காட்சிக்கு ஸ்விட்சர்லாந்து, சண்டைக்கு ஹாங்காங், கருப்பு ஹீரோவுக்கு வெள்ளையடி, கதாநாயகியாக உலக அழகி, பாடல் வெளியீட்டுக்கு ஜாக்கிசனை கூப்பிடு என்று எதிலெதிலோ கவனத்தை செலுத்தி கதையைக் கோட்டைவிடும் இயக்குனர்கள் பார்க்க வேண்டிய (பா)படம். ஒரு அறை, 12 கதாபாத்திரங்கள் , ஒரு கொலை வழக்கு இதனை வைத்துக்கொண்டு நம்மை ஒன்றரை மணிநேரத்துக்கு இருக்கையின் நுனியில் கட்டிப் போடுகிறார்கள்.

3.City of God

















ரியோ டி ஜெனிரோ நகர சேரிகளில் அறுபது எழுபதுகளில் நடந்த குழு சண்டை, போதை மருந்துக் கடத்தல் இவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு எடுக்கப்பட்ட படம். பெரும்பாலும் அப்பகுதிகளில் வாழும் மக்களையே நடிக்கவைத்து படமாக்கியிருக்கிறார்கள். அற்புதமான ஒளிப்பதிவு.

4.Shindler's List

ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பர்க் தான் இயக்கிய படங்களில் தனக்கு மிக விருப்பமான படமாக இதனைக் குறிப்பிடுகிறார். இரண்டாம் உலகப் போரின் துவக்கத்தில் ஆஸ்கர் ஷிண்ட்லர் என்ற ஜெர்மன்காரர், தான் துவங்கவிருக்கும் தொழிற்சாலைக்கு ஜ்யூக்களை குறைந்தவிலைக்கு வேலைக்கு எடுக்க வருகிறார். அங்கு ஜ்யூக்களுக்கு நடக்கும் கொடுமைகளைக் கண்டு மனம் மனம் மாறுகிறார். நாஸிக்களை ஏமாற்றி சுமார் 1100பேர்களின் உயிரைக் காப்பாற்றுகிறார்.உண்மைச் சம்பவத்தின் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட்டது.

5.Se7en


















அந்நியன், காக்க காக்க போன்ற படங்களில் இருந்தெல்லாம் ஐடியாக்களை சுட்டு இந்தப் படத்தை எடுத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் என்ன, இந்த படங்கள் வெளி வருவதற்கு ஒரு பத்தாண்டுகளுக்கு முன்னரே Seven வெளியாகிவிட்டது ;) மிக நேர்த்தியாக எடுக்கப்பட்ட த்ரில்லர். படத்தின் முடிவு யூகிக்க முடியாதது.

6.Seven Samurai

ஒரு ஏழை விவசாய கிராமம் தங்களை கொள்ளையர் களிடமிருந்து காத்துக் கொள்ள சாமுராய்களின் உதவியை நாடுகிறது. ஏழு சாமுராய்கள் ஒன்று சேர்ந்து அந்த கிராமத்தைக் காப்பாற்று வது தான் கதை. ஷோலே, The Magnificent seven போன்றவை இந்தப் படத்தின் பாதிப்பில் உருவாக்கப் பட்டவை. தொழில் நுட்பங்கள் சுத்தமாக வளர்ச்சியடையாத 1954ல் எடுக்கப்பட்ட இப்படத்தின் காட்சியமைப்புகள் பிரமிப்பூட்டுபவை.

7.The Shawshank Redemption


















எனது All time favorite இது. ஒவ்வொருமுறை பார்க்கும் போதும் ஒரு புதிய கோணமும், புதிய வசனமும் நம்மைக் கவரும். பத்து படங்கள் இல்லாமல் ஒரே ஒரு படத்தை மட்டும் குறிப்பிடச் சொல்லியிருந்தால் இந்தப் படத்தைத்தான் சொல்லியிருப்பேன். A Must Watch movie!!

8.Pather Panchali

இந்தியாவின் வறுமையை கூறு போட்டு விற்கிறார் 'ரே' போன்ற புலம்பல்களை எல்லாம் தாண்டி என்னை இந்தப் படம் கவர்ந்தது. கருப்பு வெள்ளையில் கிராமத்தின் அழகைப் படம்பிடித்த கேமரா, ரவி ஷங்கரின் இசை,துர்காவின் அழகிய முக பாவங்கள் என குறிப்பிட பல விஷயங்கள் இருக்கின்றன. தனித்துவிடப்படும் அந்தக் கிழவியின் பாடல் மனதில் ஒரு நடுக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

9.Let the right one in

இது வாம்பைர் (vampire) படம் என்று சொல்லுங்கள். மாய எதார்த்தவாதம் (Magical Realism) என்று சொல்லுங்கள், குழந்தைகள் படமென்று சொல்லுங்கள். இல்லை உளவியல் சார்ந்த படம் என்று சொல்லுங்கள். ஆனால் படத்தின் ஏதோவொன்று நம்மை அதனுடன் ஒன்றச் செய்கிறது. அந்த சிறு பெண்ணுக்கும், சிறுவனுக்குமான நட்பு அழகாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அதிக எதிர்பார்ப்பின்றி பார்த்த இப்படம் மிகுந்த ஆச்சரியமளித்தது.

10.Requiem For a Dream

இந்தப் படத்தை ஏன் குறிப்பிடுகிறேன் என்று எனக்கே தெரியவில்லை. இதுவரை இந்த அளவுக்கு மன அழுத்தம் தந்த வேறொரு படத்தை நான் பார்த்ததில்லை.போதை மருந்துக்கு அடிமையாவது, அதன் பின்விளைவுகள் பற்றி பேசும் படம். எடுக்கப்பட்டிருக்கும் முறையும் முற்றிலும் வித்தியாசமானது. என்னை பாதித்தது என்றவகையில் இந்தப் படத்துக்கும் பட்டியலில் இடமுண்டு.

சந்தோஷ் , அழைப்பிற்கு நன்றி, தாமதத்திற்கு மாப்பு